ADHD en ASS zijn psychiatrische aandoeningen die voor de leek niet direct zichtbaar zijn, zoals bijvoorbeeld een gebroken been. Patienten met ADHD of ASS stuiten dan ook dikwijls op onbegrip t.g.v. vooroordelen en gebrek aan inzicht bij andere mensen.

Helaas is het bij politici en sommige professionals niet anders. In de politiek klinken anti-ADHD geluiden als gevolg van de gestegen ziektekosten in de GGZ en het toegenomen gebruik van ADHD medicatie. Te kort door de bocht wordt ouders verweten dat ze hun kinderen niet goed opvoeden.
Onlangs las ik in het onderstaande artikel in de Telegraaf dat psycholoog Laura Batstra, onderzoeker en docent aan de Rijksuniversiteit Groningen, de anti-ADHD hetze schaamteloos voedt:
Batstra's boektitel ’Hoe voorkom je ADHD? Door de diagnose niet te stellen’ is mijn ogen uitermate kort door de bocht en schoffeert vele psychologen en (kinder)psychiaters, die op een zorgvuldige wijze afwegen of er een ADHD diagnose gesteld kan worden. Een psychiatrische diagnose wordt in principe alleen gesteld als de symptomen ernstig genoeg zijn en gepaard gaan met disfunctioneren en lijdensdruk bij de patient en/of zijn omgeving.
Batstra's beschuldiging dat de farmacie adhd omschrijft als een hersenziekte om de verkoop van medicijnen als Ritalin, Concerta, Medikinet en Equasym op te drijven en er daarom belang bij heeft dat de diagnose ADHD wordt gesteld, stelt vele psychiaters, die deze medicatie op een weloverwogen wijze voorschrijven, onderbouwd d.m.v. wetenschappelijk onderzoek en professionele richtlijnen, in een kwaad daglicht. Ik vind de stellingname van collega Batstra te ongenuanceerd en polariserend. Met haar kanttekeningen t.a.v. de medicamenteuze behandeling van ADHD gaat ze als psycholoog in ieder geval haar boekje te buiten, omdat het buiten haar deskundigheidsgebied valt.
Hoog tijd dus voor meer nuance in het ADHD debat! In het mei-nummer van het vaktijdschrift De Psychiater vond ik het onderstaande artikel van prof. Vermeiren en Arga Paternotte, dat de benodigde nuancering aanbrengt:

Tenslotte verwijs ik naar de eerdere bijdrage in Psychotopics waarin het artikel aan bod kwam dat in 2011 verscheen in het tijdschrift Medisch Contact om stelling te nemen tegen het idee dat ADHD een modediagnose zou zijn en de bijgaande video.

ADHD medicatie in groepsverband

In dit blog berichtte ik eerder over het toepassen van groepsconsulten bij ADHD patiënten 

In maart 2010 is bij Programma ADHD bij volwassenen te Den Haag een groepsmedicatie spreekuur van start gegaan. Volwassenen met ADHD zonder comorbiditeit of met behandelde comorbiditeit die willen starten met methylfenidaat zijn de deelnemers.

Lees over de eerste resultaten

Toepassing van het RED-dieet bij ADHD bewezen

Lidy Pelsser zet al liefst 15 jaar alles op alles om aan te tonen dat het volgen van eens speciaal dieet en het mijden van bepaalde voedingsstoffen ADHD als sneeuw voor de zon doet verdwijnen. Deze week staat haar baanbrekende onderzoek in het prestigieuze wetenschappelijke tijdschrift The Lancet. Pelsser bewijst dat met behulp van een dieet en een goede begeleiding van ouders ADHD bij 78% van de kinderen kan verdwijnen.




Lees het wetenschappelijke artikel uit de Lancet

Aanbevolen boek: ADHD in Adults

Although the phenomenon of ADHD (Attention-Deficit Hyperactivity Disorder) is well described in children, it is now thought that in up to 60% of cases the symptoms persist into adulthood. This volume reviews our growing knowledge of adult ADHD and presents a transatlantic perspective on the identification, assessment and treatment of the disorder. The introductory section covers the history of ADHD, as well as the epidemiology, consequences, gender differences and legal aspects. Detailed descriptions of the clinical features of ADHD in adults are then given to enhance the reader's clinical recognition and assessment. Subsequent sections cover treatment strategies, emphasising pharmacological, psychological and social interventions. Written and edited by experts internationally renowned for their work in ADHD, this is an essential resource for all mental health workers who encounter adults presenting with neurodevelopmental disorders.

Lees meer over dit boek op de website van Cambridge University Press ...